Categories
Tantra

Een verloren kind

‘Een verloren kind’

Ze is 14 jaar. Van ‘de kerk’ mag ze niets anders dragen dan zwarte kousen, een rok en een hoedje. Maar het avontuur roept. En haar nieuwsgierige karakter doet de rest. Gelukkig heeft haar oudere zus de weg al voor haar geplaveid. Zíj speelt al veel meer met de grenzen, durft paden te betreden die niet mogen, niet horen. Vrijheid lonkt. 

Met zo’n dapper voorbeeld durft zij het ook: stout zijn. Schuldig, zouden ze zeggen in de kerk. Maar ze doet het tóch; ze stift haar lippen roze en poetst haar wangen rood. 

En dan ontdekt haar opoe het. “Kind wat zie je er uit! Je lijkt wel een clown!” Hel en verdoemenis! Dat zondige kind, wat denkt ze wel. Opoe, die in huis woont bij haar eigen dochter, vertelt over het leed wat haar kleindochter te wachten staat nu ze zondig is geweest, en verklikt het. 

Het kleine meisje haar moeder geeft de boodschap door aan haar man. “Albert, geef haar een pak slaag, want ze is zondig!” Haar vader pakt zijn pet, en slaat lachend expres mis. Want aan echt slaan werd niet gedaan. “Niet meer doen”, zegt hij met een knipoog, het daarmee deels ook goedkeurend.

“Maar waarom”, vraag ik. “Waarom mocht het niet van je ouders?” ”Omdat ze m’n oudere zus ook al kwijt waren”, vertelt m’n moeder. “Ze wilden niet nog een ‘verloren kind’. Verloren aan het wereldse…” 

Wat een weg hebben ze afgelegd, die vrouwen. Mijn overgrootmoeder, grootmoeder, moeder en nu ik. Vier generaties vrouwen, steeds meer strijdend voor een openlijke uiting van onze verlangens, onze roeping, en bevrijding van onze natuurlijke vrouwelijkheid. Kracht en kwetsbaarheid combineren. M’n oma was nog huisvrouw, m’n moeder werd uiteindelijk directeur van een zorginstelling en ik ondernemer, bezig met al deze thema’s. 

By HeartPepper

Tantratrainer, -coach en -masseur.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *