Blog

Wakker vallen in de waarheid van je lichaam

“Wakker vallen in de waarheid van je lichaam.” Wat is dat?

Als we ons diep, diep ontspannen kan het zijn dat we bij het punt – of het moment – komen waarop we ons ‘verhaal’ verliezen. Het verhaal dat zich zo vaak afspeelt in ons hoofd. Over wie we zijn, waarom we doen wat we doen of wat we ergens van vinden. Toch vertellen juist onze zintuigen de waarheid. Dat gaat over het hier & nu. Dat doet een tantramassage ook met je. Je geest wordt helemaal rustig. Stil. Je wordt je van alles bewust. Wanneer je je lichaam ‘bewoont’ – van top tot teen – kun je elk stukje van jezelf voelen. Het heeft zijn eigen non-verbale intelligentie. Het verdiept je gevoel van Zijn en wordt een nieuwe manier van jezelf uitdrukken.

Wakker vallen in de waarheid van je lichaam.

Zo doe je dat.

Wie niet horen wil die moet maar?

Als je de hele dag denkwerk verricht is het niet gek dat je je lijf min of meer vergeet. Maar omdat het ‘niet zo gek is’, betekent dat nog niet dat het ook slim is om het lichaam zo stelselmatig te negeren. Je lijf vertelt je van alles. Als je wilt luisteren tenminste.

Of zeg je: ‘mijn lijf…wat is dat ook alweer?’ 

Gevoelsinstrument

Contact verliezen met je lijf betekent contact verliezen met jezelf. En contact verliezen met jezelf betekent minder contact hebben met de ander. En daar ontstaan de eerste tekenen van ‘vervreemding’. Jammer, want het lijf doet ongelooflijk zijn/haar best om je van informatie te voorzien. En zoals het met alle lessen gaat; ons lichaam geeft eerst subtiele signalen door. Een klein belletje die er gaat rinkelen. “Hallo, er daar iemand? Ik heb je wat te vertellen,” zegt het lichaam. Maar misschien doe je niet open en laat je je lichaamssignaal onverrichter zaken voor je deur staan.

Geen zin in. Niet nu.

Maar het lijf is sterker dan je geest. Het belt nog een keer aan. “Hallo, ik weet dat je er bent. Doe open, want ik heb een boodschap voor je.” En het lijf voegt de daad bij het woord en geeft een prikkel. Een steek door je hoofd, een scheut door je onderrug of een verkramping in je ene schouder. “Aandacht, graag.” 

“Zeg, hou’s op. Ik hoor je heus wel”, zeg je. Maar je verandert niets en gaat door met waar je mee bezig was.

Het lijf weet dit en heeft nog een arsenaal aan mogelijkheden om je wakker te schudden. Tijd om het in te zetten. Een flinke migraine, dat zal helpen. En die knie gewoon even laten blokkeren. “Wakker worden!!” 

En zo grijpt het lijf in; het belt eerst bescheiden aan en geeft kleine signalen. Maar als dat genegeerd wordt zet het lijf zwaarder geschut in. En nog zwaarder. En mind you, het heeft een hoop verrassingen voor je. Net zolang totdat je het serieus neemt. Desnoods slaat je lijf je gewoon neer en vloert je.

Wat wil jouw lijf jou vertellen? En luister je wel?

Wie niet horen wil, moet maar voelen. Daar ben je dan. 

Hèhèèè.

 

Foto: Flickr

Het doel van doelloosheid

Tijdens een tantramassage word je gestimuleerd om doelloos te leren ontvangen. Het doel is om geen doel te hebben.

Poeh. Contradictio in terminis?

Hoe doe je dat: doelloos zijn?

Allereerst vraagt het om bewustzijn. Bewust-zijn van je gedachten. Ons hoofd ratelt wat af: schijnbaar hebben we 60.000 gedachten per dag. Probeer die maar ‘s te vangen. Toch kun je er op af leren stemmen, zoals je met een draaiknopje aan de radio (van vroeger) kunt leren afstemmen op een bepaalde zender & frequentie. Wat komt er allemaal voorbij, in jouw gedachten?

Tijdens een tantramassage komt er van alles voorbij. Dit zijn een paar verwoorde gedachten die ik van mijn klanten heb gehoord:

  • “Nu moet ik ontspannen!”;
  • “Zie ik er wel goed uit zo?”;
  • “Ik voel dat er tranen komen maar ‘je gaat toch niet huilen tijdens een massage!'”;
  • “Ik schaam me voor mijn verlangens, mag ik dit wel?”;
  • “Ik geniet en merk meteen dat ik ‘vind’ dat dat niet mag van mijzelf”;
  • “Nu moet ik toegeven dat ik nog nooit zo ben aangeraakt, ben ik wel normaal?”;
  • “Ik ben vast de enige die zo reageert”

Enzovoorts! Deze uitspraken zijn normaal. Het ‘gewoon’ beschouwen als een gedachte, zonder daar een oordeel op te hebben en het registreren vergt beoefening. De een is er wat verder in dan de ander. En ook dat is okay.

Doelloosheid oefenen gaat over waarnemen. Iets voor ‘waar nemen’. Het is er. Punt. Het bemerken, vangen, registreren en waar nemen. En dan loslaten. Totdat de volgende weer komt;-) Dat is het doel van doelloos zijn: ‘gewoon’ bij de ervaring blijven die zich aandient.

Hartstikke moeilijk, hoor. Maar een massage helpt daarbij, want het lichaam heeft altijd het beste met je voor.

Als je maar luistert.

 

Foto: Flickr

Volg je gevoel niet

Een paar weken geleden was ik een weekendje bij mijn moeder. Samen t.v. kijken; dat vindt ze fijn. Ik ook trouwens.

Net als vroeger.

En zo keek ik met haar naar een programma – op een zender die bij mij onder knopje 136 zit of zo – RTL 4. Obese heet het programma, de Amerikaanse versie. De trainer Chris Powell deed daar een aantal uitspraken die me dit artikel doen schrijven.

“Don’t listen to your body! Don’t listen to your feelings!” Hij zegt dit tegen de mensen om ze aan te moedigen om door te gaan, juist wanneer het lastig wordt.

Volg je hart?

Nu zou je vast van mij verwachten – iemand die mensen helpt om juist hun gevoel te volgen en daarbij het ‘lichaamsbewustzijn’ in te schakelen – dat ik het er níet mee eens zou zijn. Maar hier komt ‘t: in tantra gaat het over onderscheid kunnen maken tussen wanneer je nu juist wel en wanneer je niet je gevoel moet volgen. Om intuïtie en angst van elkaar te kunnen scheiden omdat je ‘gevoel’ je soms voor ‘t lapje houdt. En over stil durven staan in het middengebied. Dat grijze midden, waarbij je je af durft te houden van het vinden van ‘die ene waarheid’ en ongemak kunt verduren omdat er twijfels zijn.

Het is wijs om gezonde achterdocht te ontwikkelen bij de uitspraak ‘volg je hart’ want het is een beetje een gratuite antwoord geworden voor mensen die twijfelen. Op Twitter zie je soms essentiële vragen beantwoord worden met een clichématig #volgjehart. Heb je twijfels? Hup! Volg je hart. Zit je altijd goed. Nou?

Niet waar.

Überhaupt is het zo monomaan aanhangen van 1 geloof nogal ‘ongeloofwaardig’: het #volgjehart-geloof, het #allesisliefde-geloof maar net zo goed ook het #fuckyou-geloof. Zo zwart-wit is niets en niemand: alles bestaat bij gratie van de tegenhanger.

Huh? Hoezo?

In ons gevoelsleven en in ons hart zitten ook oude patronen. Als je al 100 x keer op je gezicht bent gegaan ontstaat er natuurlijk de gedachte ‘waarom zou het de volgende keer wel lukken’ en daar ontstaat dan makkelijk het gevoel uit ‘het lukt toch niet’. Dat gevoel duikt soms prachtig onder naar ons onderbewuste en laat zich zien als…………juist: intuïtie. Maar is het ook intuïtie?

Ik weet het niet!

Dus “ik voel dat ik nu beter niet kan opgaan voor mijn rij-examen, want dat zegt mijn hart” of “het is nu niet het juiste tijdstip om te gaan zoeken naar een nieuwe partner” of “ik voel dat mijn hart zegt dat ik pas volgend jaar echt toe ben aan stap X, Y of Z”….dat zou je intuïtie kunnen zijn maar het kan ook echt iets anders zijn.

Het dwangmatige ‘volg je hart’ kan ons dus ook in de weg zitten. Maar wat moet je dan als je ‘t niet weet? Wat dacht je van twijfelen? Dat toestaan? Soms is het heel wijs om de heartfelt ‘Ik-Weet-Het-Niet’ in te zetten. Het twijfelen weer in ere te herstellen en om in te zien dat je met twijfelen jezelf niet diskwalificeert maar juist oprecht BENT met wat er IS. En dan? Wat moet je daar dan mee??

‘Volg je hart’ versus ‘Ik ben bang’ versus ‘Ik weet het niet’

Onze intuïtie volgen, onderscheid maken wanneer het ‘false beliefs’ zijn (die ouwe troep die in je ziel gegrift staat) en/of het ‘niet weten’ omarmen…wanneer doe je wat? En hoe dan?? Het is een pittige klus. In een tantramassage kom je dichter bij je eigen waarheid. En is het onderscheiden van alle kleurschakeringen die je hart heeft, opeens veel minder moeilijk.

Welkom.

Je moet gewoon loslaten

‘Loslaten. Je moet gewoon loslaten!’ Het zijn gratuite opmerkingen voor een proces wat nog helemaal niet zo makkelijk is. Want hoe doe je dat dan: je loslaten en je ‘overgeven’? Om te weten hoe je los moet laten is het eerst belangrijk dat je onderzoekt hoe je vasthoudt. Het een bestaat niet zonder het ander. In het algemeen houden we – lichamelijk –  zo vast:

  • We ademen in en zetten de adem vast;
  • We trekken onze schouders op;
  • We spannen onze beenspieren aan;
  • We krommen onze tenen (‘genageld aan de vloer’);
  • We kruisen onze armen voor ons lijf;
  • We slaan de benen over elkaar (en combineren dit met ‘t voorgaande soms ook nog);
  • We vermijden oogcontact met anderen…

Zo zetten we ons lijf vast. Dit lijstje is eindeloos. Als de energie in ons lijf niet meer vrij kan vloeien, ontstaan er blokkades. Ophopingen van ellende. Met alle gevolgen van dien. Maar ook; de geest reageert op de spanningen, want lichaam en geest zijn niet gescheiden. Ze reageren voortdurend op elkaar.

Wil je leren ‘loslaten’ en voelen hoe dat is? Gebruik dan je lijf als ingang. Laat je ‘s masseren.

Lost een hoop op.

Foto: Flickr

Moeten, moeten, moeten

Sta je er wel eens bij stil, hoe vaak je het woord ‘moeten’ gebruikt? Nou? We moeten maar van alles, de hele godganse dag door. Het is onvoorstelbaar als je er op gaat letten.

Wat ik vaak hoor in mijn praktijk is deze: “Oh, ik moet ontspannen, he?” Tja, dat spant de kroon! Het moge duidelijk zijn: dit werkt niet. Wat wel werkt is dit: zijn-met-wat-zich-aandient.

Ik ga het een paar keer herhalen hier.

Zijn met wat er is.
Zijn met wat er is.
Zijn met wat er is.
Zijn met wat er is.

Nergens naar toe. Nergens vandaan. Zijn met wat er is. Is dat makkelijk? Nee. Is het wel de weg naar acceptatie? Ja. Maakt dat van een tantramassage een onvergetelijke ervaring? Ja!

Het is niet verwonderlijk dat mensen tijdens een tantramassage van alles tegenkomen wat ze niet hadden verwacht. En ik blijf maar zachtjes zeggen: laat het maar zijn, zoals het nu is. En dan komen er soms tranen, soms een schaterlach, dan weer een lichamelijke siddering, of een hunkerend verlangen. En dat dan ook ‘laten zijn voor wat het is’. Want al te snel daar vandaan willen (er meer van willen, er minder van willen, het willen ankeren voor een volgende keer, het willen koesteren, intensiveren, verzachten…)…is weer weg van ‘wat er is’. Het is echt een kunst om te blijven bij wat zich aandient. Zonder er iets van te vinden, het weg te willen maken of het te labelen.

En daar komen we in contact met onze essentie. Want onze essentie wil niets liever dan gezien worden. Erkend. Gehoord. Precies zoals onze essentie is. In alle ‘eenvoud’: rustig, liefdevol, vredelievend, prachtig en vol potentie. Zijn met wat er is. Ik kan er niets meer van maken.

En dat is precies de bedoeling.

Foto: Pieter Musterd