Over mij

Mijn weg in Tantra

Carolien

De eerste keer dat ik iets over Tantra hoorde was tijdens een 10-daagse stilteretraite in Azië. Ik kreeg daar het boek van Lama Yeshe ‘an introduction to Tantra’ en ik voelde veel verzet. Of nee, het was eerder schaamte. Moest ik bekennen dat ik verlangens had naar meer tederheid? Ik, ‘vrouw van de wereld’, stoere durfal, wilde meer zachtheid? Ja. Het duurde lang voordat ik dat aan mijzelf durfde toe te geven; dat ik meer echt contact en koestering wilde – en nodig had – in/op mijn lijf. Dat lijf van mij vertelde me al jaren van alles. Ik registreerde loepzuiver wanneer ik stroomde of blokkeerde; geloofde mijn eigen gevoel dat er iets niet klopte als ik me bij man B mij niet durfde te laten gaan, terwijl ik me bij man A in het volste vertrouwen achterover liet vallen. Hoe meer lichaamswerk ik doe hoe meer ik leerde vertrouwen op mijzelf. Na het lezen van een flink aantal boeken (dat is altijd mijn eerste stap), het bezoeken van lezingen en workshops volgden er lessen in Kundalini, Yoga, Meditatie, Dans en Lichaamswerk. Het verlangen om een tantramassage te boeken beloonde ik pas toen ik mij veilig genoeg in mijzelf voelde. En toen sloeg er een bom in.

Hier kun je mijn opleidingen vinden.

Tantra versloeg het allemaal

De kennismaking met tantramassages was bevrijdend. “Kan aanraking ook zo zijn?” Dat was mijn gedachte. “Mag ik dit vragen? En krijg ik het dan ook nog?” Nog niet eerder had ik me zo ‘gezien’ gevoeld in mijn lichamelijke integriteit: mijn wensen en grenzen werden gehonoreerd. Elke aanraking was afgestemd op mijn behoefte. En de tederheid, de traagheid gecombineerd met het ferme, het respectvolle en liefdevolle. Tja, het sloeg in als een bom. Dat lichamelijke aanraking ook wezenlijke aanraking van de ziel is, begreep ik toen hélémaal. Ik was geraakt door mijn vitaliteit, mijn energie en lichamelijke verlangens. Tantramassages bleken voor mij helend, krachtig en onvergelijkbaar met wat ik al die jaren ervoor had geprobeerd te bereiken via yoga, mindfulness of energiewerk. Tantra versloeg het allemaal. Ik voelde me gelukkig, maar er was ook meteen weer schaamte. Oude liedjes in mijn hoofd. Ik besloot – terwijl ik het wel van de daken wilde schreeuwen – het toch maar een beetje voor mijzelf te houden.

Autonomie

Toch ging ik de opleiding doen, in 2012. Ik wilde deze goede ervaringen zo graag doorgeven. Ik bleek ‘gouden handen’ te hebben volgens de docent en cursusgenoten. En inderdaad, er gebeurde iets met mij als ik ging masseren. Ik werd er ontzettend geaard en gecentreerd van. Voelde me dicht bij mijzelf en laat dat nu precies de beste positie zijn vanuit waar je het ‘schoonst’ kunt geven: vanuit autonomie. Even werkte ik onder een schuilnaam; bang dat er naargeestige reacties (uit onwetendheid) zouden komen. Er is nu eenmaal – zoals in elke beroepsgroep – ook veel ‘troep’ in tantra-land en daarmee wilde ik niet geassocieerd worden. Ik ben immers op een missie voorzichtige, niet doelmatig geladen, aanraking de wereld in te zetten. Dat is een nieuwe taal voor de meeste mensen, die nog door weinigen echt gesproken wordt. Het idee dat mijn eigenhandig gedolven goudklompje uit mijn handen zou worden geslagen… Maar ja, mensen vinden tóch altijd wel iets van je. En als we twee verschillende talen spreken is het risico op misverstand toch al snel. Maar het gaat niet om het goudklompje; het is het (jarenlange) proces van delven dat mijn handen voor de ander waardevol maakt. Die handen die de taal spreken van het lichaam. En die taal spreken we allemaal, altijd en overal. We moeten er ‘alleen weer even’ mee kennismaken. 

Mijn wens

Mijn wens – met betrekking tot alles dat met aanraking te maken heeft (lichamelijk en op zielsniveau) gaat hierover: afgestemd contact in waarheid levert veiligheid op. Want…

zonder veiligheid geen contact…
zonder contact geen intimiteit…
zonder intimiteit geen liefde…
zonder liefde geen seksualiteit…
en zonder liefde en seksualiteit…geen levenslust.

Dit werk vervult een grote passie en diepe belangstelling voor heling van mensen. Voor mij is het geven van deze massages – zij het op een andere manier dan het ontvangen ervan – een geschenk. Op de een of andere manier open ik mijzelf tijdens de massage als een soort voertuig voor de helende kracht van liefde. Aarzel niet, het is zo mágisch!

Inspiratiebronnen

HeartPepper is geïnspireerd door vele pioniers uit de psychologie, sociologie, existentiële fenomenologische filosofie, communicatiewetenschappen en de sport- en bewegingsleer. Schatplichtig ben ik dan ook vooral aan Phoenixopleidingen, waar ik sinds 2008 bijna elk jaar wel een opleiding volg om mijn eigen pad te verdiepen en te verrijken.

Ik dank hier mijn collega’s/leraren/vrienden die me verder op het pad van tantra hebben gebracht: William Wilson, Jan Kortie, Sarah Jens, Theo Arp, Paul Sandwijk, Esther Janssen, Rakesh.

PS: Ik ben 50 jaar, houd van muziek, kunst, avontuur, reizen en lezen. Natuurlijke schoonheid is voor mij belangrijk. Voor mij is aanraking – op zielsniveau en in lichamelijke zin – een roeping. Mijn liefde uit ik ook in mijn werk als aankomend documentairemaker en schrijver.