Slikken of stikken


leestijd: ongeveer 2 minuten

“Wanneer we sterke gevoelens hebben, staan we vaak voor een onmogelijke keuze: onderdrukken of uiten. Uiten we onze gevoelens, lopen we het risico iemand te kwetsen met een woede-uitbarsting, of iemand mee te slepen in ons verdriet of onze droefheid! Onderdrukken we echter, sluiten we niet alleen dit gevoel af dat zich nu aandient maar ook alle andere gevoelens en levendigheid die mogelijk waren. Voelen is de middenweg.

Elk gevoel volledig voelen wanneer het zich voordoet is vrijheid

Telkens wanneer je je geprovoceerd, geïrriteerd of aangespoord voelt om te reageren, stop dan. Ga weer achterover in het zadel zitten. Scan je lichaam en merk op wat je voelt. Maak het niet weg! Ga op zoek naar gebieden met sterke emotionele spanning; voel wat daar is. Als het je helpt, label het: verdriet, boosheid, verlangen, wat het ook mag zijn. Blijf bij de gewaarwordingen, laat het verhaal los – het ‘waarom’ en het ‘omdat’. Doe alles wat je kunt om te ervaren wat hier is, in de grootst mogelijke mate, voor niet meer dan een paar minuten. Dan, ontspan.

Voel je innerlijkheid alsof het voor de eerste keer is

Als er meer emotionele spanning roept om gevoeld te worden in dit moment, neem dan een paar extra minuten om het gevoel nog meer totaal te verwelkomen. Ga door tot de lading weg is. Voel jezelf nu; je bent niet alleen een liefdevol persoon, je bent de Liefde zelf. We hebben allemaal geleerd om “ja” te zeggen tegen delen van wat we voelen (die we prettig vinden), en “nee” tegen de rest. Lang geleden hebben we een muur gebouwd in het midden van ons emotionele landschap. Hebben we die muur vandaag nog nodig?

Het gevoel waartegen we “nee” zeggen, wordt begraven in onze spieren en spijsverteringsorganen

Woede, die zuiver, wild en vrij had kunnen zijn en die niemand kwaad zou hebben gedaan als zij volledig als energie was gevoeld, wordt in het lichaam geduwd en wordt etterende bitterheid. Die zal onverwachts op allerlei manieren naar buiten komen. Verdriet, dat ons diep in de kwetsbaarheid van het open hart zou kunnen brengen, wordt samengedrukt in het middenrif en de borstkas, waardoor we grijs en gebogen worden en onze energie wordt beperkt.

Elk gevoel volledig voelen wanneer het zich voordoet is vrijheid. Elk gevoel dat voorbij komt, wacht erop ontmoet te worden. Zeg “ja” tegen alles wat je voelt, terwijl je de irrelevantie van het drama buiten beschouwing laat. In dit ja, adem je ware vrijheid.”

Arjuna Ardagh, uit zijn boek ‘Leap before you look’.