Wie grenzen trekt, schept grensgevallen


leestijd: ongeveer 4 minuten

Wat voel ik? 

En wat is dan mijn (aller)diepste behoefte? 

Zomaar 2 vragen?

Nee, het zijn dé 2 leidende vragen voor mij geweest in 2021, voortkomend uit mijn eigen proces het afgelopen jaar (waarin ik bezig wilde/moest met inzicht krijgen in een hardnekkig ongezonde copingstrategie, die me echt niet meer diende). Onontgonnen terrein in mijn leven: ik wist dat er nog een domein in mijn leven was waar ik nog nooit actief aan had gewerkt. En voor mijn gevoel waren het de laatste stenen die omgekeerd moesten worden, zonder te pretenderen ooit ‘af’ of ‘klaar’ te zijn. Maar het riep mij…en ik heb me ook láten roepen met als resultaat dat de stenen zich ook echt lieten keren.

De antwoorden hebben mij zoveel nieuws gebracht. Mooie zaken/mensen/ervaringen, waar ik vurig naar verlangde, kwamen op mijn pad. Van andere zaken/mensen nam ik afscheid. En grensgevallen kregen niet meer het voordeel van de (eeuwige) twijfel. Het is het Jaar van de Waarheid voor mij geworden; een ui pellen in mijn hart tot in haar kern. Op sommige punten is er zelfs een bastion gaan wankelen. Ingewikkeld? Nee, ‘bijzonder genoeg’ dus helemaal niet ‘in-gewikkeld’. Juist erg afgewikkeld. Pijnlijk? Ja, dat wel.

Wat voel ik?

Dus, nou ja. Wat voel ik? Dat is een vraag die ik mijzelf altijd weer kan stellen en die ik ook aan mijn klanten stel. Ik kan makkelijk bij wat ik voel. Ik ben er zelfs zomaar. Maar ik maak niet altijd genoeg tijd vrij om echt tot in mijn haarvaten te voelen wat er te voelen is. Wat voel ik? Wat voel ik echt? Wat voel ik echt, ten diepste? Wat voel ik als ik er helemaal op vertrouwen kan dat ik de enige ben die daar precies, heel nauwkeurig, zonder omhaal, in kan vertellen? Die vragen kunnen echt niet in een gewoon gesprek beantwoord worden. Daar heb je een heel goede, kwaliteits-vragensteller en dito luisteraar bij nodig. In ons vak; een supervisor, een intervisiegroep, een begeleider. Een gelijkgestemde. Een geestverwant die, (appreciative) inquiry indachtig, net zolang door durft te gaan met de herhalende vraag totdat er zekerheid is dat er niks meer toe te voegen is. Vaak behelsde mijn uiteindelijke antwoord niet meer dan een paar – kraakheldere – woorden.

Ik voel dit. Punt.

Ik wil dat. Punt.

Ik wil zus en zo beslist niet meer. Punt.

Ik kan moeilijk uitleggen hoe het voelt om voorbij alle twijfels te zijn. Maar het is zoiets als innerlijke weten-schap.

Wat is mijn allerdiepste behoefte?

Als je weet voelt wat je voelt, ga je ook voelen wat je wilt (en niet meer wilt). Zo worden er waarachtige antwoorden geboren. Antwoorden die onmogelijk meer terug het ‘geboortekanaal’ in kunnen. Antwoorden die van je verlangen om de consequenties ook te nemen, als je tenminste bereid bent om je antwoorden om te zetten in daden. Want de vraag die na deze inquiry volgt is altijd: ‘En wat is dan nu je taak’? Het was een stormachtig goed jaar, waar ik met een lach en een traan op terugkijk. Ik ben op een punt beland waar ik maximale helderheid voel, in mij. Mijn zeurende twijfels? De zachte fluisterende stemmetjes die me weer terug in een oud patroon drukten? Ze zijn weg. Alsof mijn systeem he-le-maal gekalibreerd is geraakt, door dit proces. En dat voor iemand die wel vanuit 10098388237 perspectieven de zaak kan aanvliegen…

Alleen maar door die twee vragen, dus? Ja. Alleen maar door die twee vragen.

Wat voel ik? En wat is dan mijn behoefte?

Mijn top 10 inzichten van 2020

Ik schrijf in dagboeken, al sinds mijn 11e. Het is mijn manier om mijn gedachten te ordenen; de tijd stil te zetten. Schrijven om overzicht te krijgen. Ik deel graag mijn beste inzichten van afgelopen jaar, zonder dat ik met klaroengeschal mijn meest intieme hebben en houwen inzichtelijk hoef te maken in dit blog. Dat doet er eigenlijk niet toe, want dat is niet wat ik wilde ‘delen’ zo openbaar. Het gaat me hierom: als ik mijn eigen leven kan doorgronden, kan ik het ook inzichtelijk maken voor anderen. En laat dat nu net mijn werk zijn!

Dus hier komen ze. Gedestilleerd uit een jaar schrijven.

  1. Luchtkastelen worden gebouwd op drijfzand…
  2. Wie grenzen trekt, schept grensgevallen…
  3. Angst komt nooit alleen. Waar angst is, is per definitie ook verlangen. Waar schaamte is, daar is verlangen. Waar weerstand is, daar is verlangen. En waar verlangen is, daar ontstaat beweging, helemaal vanzelf…
  4. Als er geen contact is met onderliggende emoties, leidt elke discussie onvermijdelijk tot frustrerende uitkomsten…
  5. When you invent the ship, you invent the shipwreck…
  6. Wat niet aan het licht gebracht mag worden, kan niet ontwikkelen/afwikkelen, rijpen of helen…
  7. Je kunt eindeloos plussen en minnen op een rij zetten, maar zonder gevoel wegen alle argumenten even zwaar…
  8. Ook onder een werkpet houdt een mens nooit op kind van z’n ouders te zijn…
  9. Een relatie die gebaseerd is op je zoektocht naar veiligheid, is een volstrekt andere relatie dan die, die gebaseerd is op een verlangen naar authenticiteit…
  10. Het mes in je eigen hart steken is een curieuze vorm van rekening houden met de ander.

Wil je volgend jaar ook eindigen met een Schoon Schip? Geen losse eindjes meer hebben? Dat moet je nu vast beginnen met je klaarmaken voor de reis. En begin er dan ook echt aan. Elke dag een stapje. Dan garandeer ik je, ook als je je koers van je levensschip maar 1 graad van richting verandert, je echt op een andere bestemming eindigt. Gelukkig nieuwjaar!

Boek een intake!

contactformulier

  • Heb je vragen, dan kun je altijd contact opnemen met het Business Support team van Carolien Oosterhoff. Stuur een bericht t.a.v. Irene, voor fouten op de website in teksten. Stuur een bericht t.a.v. Tom voor technische foutmeldingen. Je kunt daarvoor onderstaand contactformulier invullen. We horen graag van je !

PS: Ik ben tot 1 januari 2022 gesloten, grotendeels op last van de overheid (wederom). Graag maak ik ook van deze gelegenheid gebruik om aan te kondigen dat ik dus ook nog ‘s een hele fijne nieuwe vaste werkplek heb gevonden, in Praktijk Westerpark. Ook dat is niet zonder slag of stoot gegaan. Maar als je jezelf eenmaal gaat bevragen, je weet wat je wilt, dan is elke halve oplossing gewoon niet meer goed genoeg. Ik bedoel maar…