Wil je het rode autootje of het zwarte?


leestijd: ongeveer 3 minuten

De goede lezer/volger zal het niet ontgaan zijn dat ik binnenkort een puppy krijgt. Heb ik al gezegd hoe verliefd ik ben? Heel verliefd. Zal ik het nog een keer zeggen? Ja, hè? Heel erg verliefd. Nog één keer dan: ik ben over the moon van verliefdheid. Hè, heerlijk. Dat moest er echt even uit. En ik ben nog lang niet klaar. Die verliefdheid echter maar vooral de gevolgen ervan, zette me op het spoor van deze uitspraak: “The real voyage of discovery consists not in seeking new landscapes, but in having new eyes.” Klopt. Nieuwe ogen heb ik momenteel. Ik zie overal goed-opgevoede honden of niet goed-opgevoede honden; ik zie overal foto’s (hier mag uw hond loslopen  of juist verboden voor honden) en waar ik ook kijk: alom advertenties voor gezonde brokken, korte lijnen, fijne manden. Is de wereld dan veranderd? Tuurlijk niet.

Last van mijn selectie perceptie

Kortom, ik heb in positieve zin last van mijn selectieve perceptie. Doe ik dit bewust? Nee. Het gaat vanzelf! Maar er is wel een les in te ontdekken. Mijn focus is verschoven naar het ontvangen van mijn nieuwe pup en de rouw over mijn verloren kater Snow begint langzaam op de achtergrond te raken. Het gaat helemaal organisch: ik stuur niks, blokkeer niks. Het ene moment kan de foto van Snow me nog diep doen snikken en het andere moment lig ik zelf kwijlend voor de foto van Bobbie. Dat bracht me weer bij het volgende inzicht; dat selectieve perceptie ons soms overkómt maar dat het ook welbewust aan en uit gezet kan worden. En dat dat een heel hoopvolle gedachte is…

We hebben invloed op onze focus

Als ik ‘ervoor kies’ (tot op bepaalde hoogte is dit beslist aan de hand) in een moeilijke periode alleen maar te focussen op de dingen die allemaal niet lukken wordt mijn wereldbeeld er niet lichter op. Ik zou steeds verdrietiger worden als ik alleen maar mislukkingen, fouten en onaardige mensen om mij heen zou waarnemen. En dat is maar de helft van de realiteit, immers. We kunnen onze focus bewust op een ander stuk leggen. En hoezeer ik ook tegensputter bij al te veel cognitieve behandelmethodes/therapieën (dat mag ik zeggen, als oud-depressieslachtoffer waarbij cognitieve therapie me geen steek verder hielp), we moeten het kind niet met het badwater weggooien. Want we hebben wel degelijk invloed op onze focus. Als ik jou vraag de komende 2 minuten in jouw kamer alleen maar voorwerpen te vinden die de kleur rood hebben zie jij er over 2 minuten beduidend meer dan vóórdat ik het je vroeg. Zo eenvoudig kon ik je dit bewijzen.

Een ding tegelijk, graag

Een andere hoopgevende bijkomstigheid van focussen is dat we onze emoties en gevoelens beter gewaar kunnen worden. Ze komen nooit op precies hetzelfde moment. We zijn óf boos óf verdrietig, maar nooit precies tegelijkertijd. Ze komen hooguit na elkaar tot ons. Dit geldt ook voor onze gedachtenpatronen: we kunnen maar één ding tegelijkertijd denken. Ook dat helpt, bij het aanleggen van focus (en dus iets mee vat hebben op onze uitkomsten in dit leven). Voor de beelddenkers onder ons, is het volgende beeld wellicht behulpzaam. Stel je voor dat er een automatisch bestuurbare auto zou bestaan, die alleen maar gaat rijden als jij je focust. Maar je moet kiezen: de rode of de zwarte autootje. Het rode autootje stuurt je uitsluitend naar die dingen/mensen/ervaringen die je helpen gelukkiger, gezonder, blijer te worden. Het zwarte autootje navigeert je alleen maar richting afgrond waarbij de wereld steeds meer beschouwd wordt als een grote donkere plek waar er alleen maar narigheid huist. In welk autootje rijd je eigenlijk, onbewust? In welke zou je misschien bewust kunnen kiezen morgen? Denk even terug aan de mini-oefening van zojuist: het kiezen van rode voorwerpen in je huiskamer. En het gevolg ervan op je waarneming. Het kan echt, je uitkomsten iets meer ‘bewerkstelligen’ dan je denkt.

Maakbare ervaringen dus?

Dus is de mens met al haar ervaringen maakbaar? Natuurlijk niet. Als het zo gemakkelijk zou zijn dan zouden we allemáál kunnen beslissen hoe we ons zouden voelen. En dat kan niet. Maar we kunnen wel onze focus kiezen. Aan het einde van de dag bijvoorbeeld, kun je jezelf eens vragen: in welk autootje zat ik vandaag? In de rode voornamelijk of grotendeels in de zwarte? En in welk autootje stap ik dan morgen? Hoe wil ik morgenavond mijn dag afsluiten? Beslis dat vandaag. En evalueer dan morgen.

Dan ben ik benieuwd hoe verliefd jij op het leven wordt.